نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - ایضاً له ابوالفرج رونی

ابوالفرج رونی / قصاید / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چو صاحب طالع خویش است مسعود

ملک مسعود ابراهیم مسعود

به عدل و فضل و جود و حشمت و جاه

رسانید است عالم را به مقصود

جهانی داندش دانا نه فانی

سپاهی خواندش خوانا نه معدود

نه چون ذاتش بود کوشنده هر ذات

نه چون عود اوفتد بوینده هر عود

به ملک اندر فریدون است و جمشید

به حکم اندر سلیمان ست و داود

«گذشته در جلالش از فلک قدر

سرشته با وجودش از ازل جود»

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به توصیف شخصیت و ویژگی‌های برجسته ملک مسعود می‌پردازد. او را صاحب طالع خوب و دارای ویژگی‌هایی چون عدل، فضل، جود، حشمت و جاه معرفی می‌کند که توانسته است عالم را به مقصود برساند. شاعر به مرتبه بالای دانایی و توانایی‌های او اشاره کرده و او را با شخصیت‌های بزرگ تاریخ چون فریدون، جمشید، سلیمان و داود مقایسه می‌کند. در نهایت، جلال و بزرگی او را فراتر از فلک و وجودش را از ابدیت و جود می‌داند.