شمارهٔ ۲ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای بیان جود تو بر کاغذ روز سپید
نقش کرده خامه قدرت به زر آفتاب
هر کجا کلک تو شد بر صفحه کاغذ روان
تیغ هندی را نماند با نفاذش هیچ تاب
در هوایت هر که چون کاغذ دوروئی پیشه کرد
چون قلم سر کرد در سر اینت رای ناصواب
هر چه آن بر کاغذ روز است و بر کیمخت شب
جز که نقش نام تو یکسر چو نقشی دان بر آب
ماند هر کو چون قلم ماند ز نامت در طرب
در خماری سست رائی همچو کاغذ در شراب
قابل حکمت چو کاغذ خامه ات را هر که نیست
چون قلم زیبد که سر بنهند چون برگ سداب
سرورا تکرار کاغذ نیک می دانی که چیست
فیض جودت مایل از آن است به کاغذ چون حساب
خاصه آن کاغذ که دارد بوی یکرنگی چو من
در وفا و مهر تو همراه تا روز حساب
طبع در مدح تو یک ساعت نمی آرد درنگ
می نیاید از تو در کاغذ فرستادن شتاب
تا همیشه کاتبان دارند کاغذ را عزیز
گاه از او سازند منشور و گهی از وی کتاب
کاغذ منشورت از تأیید حق باد و حسود
غرقه همچون کلک در آب سیه بئس المآب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مدح و ستایش مقام و ویژگی‌های خداوند و جود و کرم او پرداخته است. شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، به شکوه قدرت و عظمت خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کجا که نام او بر روی کاغذی نقش شود، سایر آثار و نقش‌ها کم‌رنگ می‌شوند. او مقایسه می‌کند که انسان‌ها مانند کاغذهایی هستند که در برابر قدرت خداوند ناتوان‌اند. متن همچنین به وفاداری و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که وفا و مهر خداوند تا روز حساب باقی خواهد ماند. در نهایت، شاعر به ارزش و اهمیت کاغذ اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که کلمات و نوشته‌ها هرگاه بر اساس حقیقت و عشق به خداوند باشند، از ارزش بالایی برخوردارند.