شمارهٔ ۱ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
برآمد یکی آرزو ملک را
که بود اندر آن آرزو سال‌ها
که دست وزارت به صدری رسید
که گیرد سعود از رخش فال‌ها
از این پیش بی‌رای او مملکت
چنان بد که بی‌روح تمثال‌ها
ابوالقاسم آن کز فلک قسم اوست
چه تعظیم‌ها و چه اجلال‌ها
چو دندان کند تیز مر کلک را
شود فتنه را کند چنگال‌ها
بدو چرخ از این پس تلافی کند
اگر پیش از این کرد اخلال‌ها
وگر داشت بیداد حال نکو
از این پس بگردد ورا حال‌ها
علی الجمله او در زبان‌های خلق
نباشد جز این بیت از امثال‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شخصی آرزوی رسیدن به مقام وزارت و تأثیر آن بر کشور را دارد. او مدتی طولانی در این آرزو بوده و سرانجام به هدف خود می‌رسد. پیش از این، کشور در وضعیت نامطلوبی قرار داشته و طراحی‌های او اثری در آن نداشته است. شاعر به تمجید از ابوالقاسم می‌پردازد و تأکید می‌کند که او با قدرت و تدبیر خود، کشور را به سوی بهبودی هدایت خواهد کرد. در نهایت، تأکید می‌شود که نام و یاد او در زبان مردم باقی خواهد ماند.