شمارهٔ ۳ ابوالفرج رونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از گم کردن سررشته‌ی زندگی‌اش و longing برای یک رهبر و هدایت سخن می‌گوید. او به غم و دردهایی که دارد اشاره می‌کند و آرزو می‌کند تنها یک غم را تحمل کند. با وجود داوری‌های زیادی که می‌شناسد، به دنبال یک دادگر و عادل است. شاعر به قناعت خود افتخار می‌کند و به دنبال زر و زیور نیست، بلکه برای خود یک همسر جدید آرزو دارد. در دنیای ناامید و ناپایدار کنونی، او به دنبال چیزهای مادی نیست و تنها آرزو می‌کند که در زندگی‌اش یک جفت خر به عنوان نوبر داشته باشد. در پایان، او نگران دوری از اسلام در این شرایط بی‌ثبات زندگی است.