شمارهٔ ۸ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چنان به طبع کف راد اوست عاشق جود
که آن یکی است چو خسرو دگر چو شیرین است
ز بهر نعل و پی میخ مرکب خاصش
سپهر ساخته شکل هلال و پروین است
زمانه داشت بر او آفرین همیشه چنانک
به صد هزار زبان بر عدوش نفرین است
دعای خیر از او نگسلاد دائم از آنک
ز جبرئیل امین بر دعاش آمین است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره‌ی ویژگی‌های بی‌نظیر و بزرگ‌منشی فردی است که شاعر به او عشق می‌ورزد. او را با خسرو و شیرین مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که به خاطر استعداد و توانایی‌هایش، آسمان نیز به شکل هلال و پروین برایش ساخته شده است. زمانه همیشه برای او ستایش کرده و افرادی که به او بدی کرده‌اند، تحت نفرین هستند. دعای خوب او همیشه مستجاب است و مانند دعای جبرییل امین، مقبول واقع می‌شود.