شمارهٔ ۲۵ ابوالفرج رونی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در شب‌های تار جدایی، ای محبوب، می‌بینی که چگونه روزهایم را سپری می‌کنم. نگذار خون دل بیهوده بریزد، زیرا در نهایت صبح امید برای من خواهد دمید.