شمارهٔ ۳۰ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بادی که درآیی به تنم همچو نفس
ناری که بسوزی دل خلقی به هوس
آبی که به تو زنده توان بودن و بس
خاکی که به تست بازگشت همه کس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عناصر طبیعی و ارتباط عمیق آن‌ها با وجود انسانی می‌پردازد. بادی که به تن می‌وزد مانند نفس و ناری که دل را به شوق می‌آورد، نمادهایی از عشق و زندگی هستند. آب، نشانه‌ای از حیات و زنده‌کنندگی است و خاک به عنوان نهایت بازگشت همه چیز به آن، به چرخه حیات اشاره دارد. به طور کلی، این ابیات به پیوستگی و وابستگی انسان به طبیعت پرداخته و چگونگی تعامل آن‌ها را نمایش می‌دهد.