شمارهٔ ۳۳ ابوالفرج رونی
ابوالفرج رونی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شباهت خود به محبوبش صحبت می‌کند و می‌گوید که هر دو از یک جنس (گل) هستیم. او به احساسات درونی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در حالی که محبوبش در ظاهر دچار سختی و درد است، او خود در دل احساساتی عمیق دارد. به عبارت دیگر، شاعر به تفاوت بین زخم‌های ظاهری و زخم‌های داخلی اشاره می‌کند.