بخش ۳۵ - تعظیم نعت مصطفی صلی الله علیه و سلم کی مذکور بود در انجیل مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بود در انجیل نام مُصطفی
آن سَر پیغامبران بحرِ صفا
بود ذکر حلیه‌ها و شکل او
بود ذکر غَزو و صوم و اکلِ او
طایفهٔ نصرانیان بهرِ ثواب
چون رسیدندی بدان نام و خطاب
بوسه دادندی بر آن نام شریف
رو نهادندی بر آن وصفِ لطیف
اندرین فتنه که گفتیم آن گروه
ایمن از فتنه بُدند و از شِکوه
ایمن از شرِّ امیران و وزیر
در پناه نامِ احمد مُستجیر
نسلِ ایشان نیز هم بسیار شد
نورِ احمد ناصر آمد یار شد
وان گروه دیگر از نصرانیان
نام احمد داشتندی مُستهان
مستهان و خوار گشتند از فِتَن
از وزیر شوم‌رای شوم‌فَن
هم مخبَّط دینشان و حُکمشان
از پی طومارهای کژ بیان
نام احمد این چنین یاری کند
تا که نورش چون نگهداری کند
نام احمد چون حصاری شد حصین
تا چه باشد ذات آن روح‌الامین
بعد ازین خون‌ریزِ درمان ناپذیر
کاندر افتاد از بلای آن وزیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، به ذکر نام پیامبر اسلام، حضرت محمد (مصطفی)، در انجیل و احترام نصرانیان به او اشاره شده است. نصرانیان زمانی که به نام او می‌رسیدند، با عشق و احترام آن را می‌بوسیدند و بر او عظمت می‌نهادند. متن به این نکته هم اشاره دارد که در زمان فتنه‌ها، پیروان او از خطرات و مشکلات ایمن بودند و به نام او پناه می‌بردند. همچنین به نسل نجات‌یافتگان و نورانیان اشاره شده که به یاری نام احمد آمدند. در مقابل، گروه دیگری از نصرانیان به واسطه فتنه‌ها و مشکلات دچار ذلت و خاری شدند. در پایان، این متن به تأثیر نام احمد در حفاظت از پیروان و تأثیرات منفی که بر اثر ظلم و فساد وزیران به وجود آمده، اشاره می‌کند.