بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهم‌السلام مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، قوم به یکدیگر می‌گویند که اگر شما خوشبختی و سعادت خود را دارید، ما ناامیدی و ضدیت را تجربه می‌کنیم. آن‌ها از اندیشه‌های تلخ و غم‌انگیز شما رنج می‌برند و می‌گویند که جمعیت و اتحادشان به خاطر فال و سرنوشت بد شما از هم پاشیده است. آن‌ها که روزی به مانند طوطی شکرین بودند، اکنون به مرغی غمگین تبدیل شده‌اند و در هر کجا که نشانی از غم و ناکامی باشد، یادآور سرنوشت بد شماست. در واقع، آنان غم‌انگیزی شما را به مثالی از غم در جهان تشبیه می‌کنند.