بخش ۱۹ - افتادن شغال در خُم رنگ و رنگین شدن و دعوی طاوسی کردن میان شغالان مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شغالی به درون یک درخت رنگین می‌رود و پس از مدتی انتظار، پوستش رنگارنگ و زیبا می‌شود. او از این تغییر بسیار خوشحال می‌شود و خود را مانند طاووس می‌بیند. وقتی به خود نگاه می‌کند و رنگ‌های مختلف را مشاهده می‌کند، سرشار از نشاط می‌شود و به سایر شغال‌ها نشان می‌دهد. اما دیگر شغال‌ها به او می‌گویند که این خودبزرگ‌بینی و تکبر از کجا آمده و واقعاً او چه وضعیتی دارد. آنها به او یادآوری می‌کنند که گرمی و شادی واقعی از یک حالت روحانی و درونی ناشی می‌شود، نه از ظاهر و رنگ‌های فریبنده. آنها او را به فهمیدن حقیقت زندگی و دوری از خودخواهی دعوت می‌کنند.