بخش ۶۴ - دوم بار وهم افکندن کودکان استاد را کی او را از قرآن خواندن ما درد سر افزاید مولانا
مولانا / دفتر سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
گفت آن زیرک که ای قوم پسند
درس خوانید و کنید آوا بلند
چون همیخواندند گفت ای کودکان
بانگ ما استاد را دارد زیان
درد سر افزاید استا را ز بانگ
ارزد این کو درد یابد بهر دانگ
گفت استا راست میگوید روید
درد سر افزون شدم بیرون شوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، یک فرد دانا به گروهی از کودکان میگوید که درس بخوانند و صدای بلندی داشته باشند. او به آنها میآموزد که وقتی در کلاس درس به صدا در میآیند، ممکن است برای معلم دردسر ایجاد کنند. او به کودکان توصیه میکند که اگر صدای آنها باعث زحمت معلم میشود، بهتر است که از کلاس خارج شوند تا معلم با آرامش به تدریس بپردازد.