نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۰۵۱ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

شب گشت ولیک پیش اغیار

روزست شب من از رخ یار

گر عالم جمله خار گیرد

ماییم ز دوست غرق گلزار

گر گشت جهان خراب و معمور

مستست دل و خراب دلدار

زیرا که خبر همه ملولیست

این بی‌خبریست اصل اخبار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به تضاد شب و روز اشاره می‌کند. در حالی که شب برای دیگران سپری می‌شود، او شب را با یاد یار خود سپری می‌کند. اگرچه جهان ممکن است دچار آشفتگی باشد، او و دلش از عشق و محبت معشوق غرق در خوشی و سرسبزی‌اند. شاعر بیان می‌کند که اخبار و اطلاعات جهان ممکن است غم‌انگیز باشد، اما عدم آگاهی از این اخبار خود نوعی آرامش به شمار می‌آید.