غزل شمارهٔ ۱۰۵۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش ویژگی‌های روحانی پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص) می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های روحانی و ظاهری او سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که باید از حجاب نفس و دنیایی فاصله گرفت تا به این زیبایی‌ها دست یافت. در این اشعار، روح لطیف پیامبر به‌عنوان نماینده‌ای از خداوند معرفی می‌شود و مشاهده او باعث گشوده شدن درهای معرفت الهی می‌گردد. در نهایت، با فنا شدن صورت پیامبر، جهان به ذکر "الله اکبر" برمی‌خیزد.