غزل شمارهٔ ۱۰۷۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی رابطه شادی و غم می‌پردازد و به ما یادآوری می‌کند که شادی واقعی نباید از بیرون به دست آید، بلکه باید از درون خودمان سرچشمه بگیرد. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از این دو حالت متضاد (شادی و غم) رها کند و به آرامش برساند. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که هر دو حالت، شادی و غم، به نوعی وابسته به یکدیگرند و باید از دو سوی آن‌ها دوری کنیم. در نهایت، شاعر نماد عمیق‌تری از هستی را با اشاره به یک نهنگ و آتش شمع مطرح می‌کند و به نبودن مرز بین خوب و بد اشاره دارد.