نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۱۰۷ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

در چمن آیید و بربندید دید

تا نیفتد بر جماعت هر نظر

من زیان‌ها کرده‌ام من دیده‌ام

زخم‌ها از چشم هر بی‌پا و سر

چشم بد دیدیم ما کز زخم او

روسیه گردد عیان شمس و قمر

دور باد از رزم شیران چشم سگ

دور باد از مهد عیسی کون خر

تیر پرانست از چشم بدان

خلوت آمد تیر ایشان را سپر

لیک چشم نیک و بد آمیخته‌ست

قلب را هر کس بنشناسد ز زر

زاهدانش آه‌ها پنهان کنند

خلوتی جویند در وقت سحر

لیک این مستان به حکم خود نیند

نیستشان جز حفظ حق حصنی دگر

باد کم پران مزن لاف خوشی

باد آرد خاک و خس را در بصر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ناکامی‌ها و آسیب‌هایی که در زندگی شاهد آن‌ها بوده اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از دیدن بدی‌ها و برداشت‌های منفی خودداری کرد. او بر این نکته تأکید دارد که افراد باید با دقت و بصیرت به جهان بنگرند و حقایق را بشناسند. همچنین، وجود تضادها و دوعریفی‌های زندگی را بیان می‌کند، از جمله خوب و بد، و به زاهدان می‌گوید که آن‌ها در جستجوی خلوت و آرامش هستند. در نهایت، شاعر می‌خواهد بر اهمیت حفظ حقیقت و پرهیز از فریبکاری تأکید کند.