غزل شمارهٔ ۱۱۱۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به ویژگی‌های خاص آینه می‌پردازد. او آینه را نه تنها وسیله‌ای برای بازتاب تصویر می‌داند، بلکه آن را حامل اسرار وجود و معرفت می‌شمارد. آینه در بطن خود احوال و رازهای جهان را دارد و می‌تواند تاریخ گذشته را روایت کند. همچنین، او از آینه انتظار دارد تا غم‌ها را از دل‌ها بزداید و به جستجوی حقیقت و عدالت بپردازد. به‌طور کلی، این شعر به رابطه میان درون و بیرون و اهمیت شناخت می‌پردازد.