غزل شمارهٔ ۱۱۸۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک فردی است که از طولانی بودن شب و احساس دوری و جدایی شکایت می‌کند. او از خداوند می‌خواهد که روزی را که به هم خواهند رسید، کامل کند و از او طلب آمرزش می‌کند. شاعر بیان می‌کند که بین آن‌ها موانعی وجود دارد و نگران است، همچنین آرزو دارد که خداوند این موانع را برطرف کند و بر آن‌ها رحم کند چون در حیا و عذرخواهی به سر می‌برند.