غزل شمارهٔ ۱۱۷۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک زن می‌پردازد که دل همه را می‌برد. شاعر از نوری که در تاریکی می‌درخشد و از جذابیت و حرکات آن زن صحبت می‌کند. او ذکر می‌کند که با وجود دوری آن زن، زیبایی و روحیه‌اش او را مجذوب کرده است. همچنین، شاعر به تاثیر عمیق نگاه و جذابیت او اشاره می‌کند و از مقام والای او در دل‌ها سخن می‌گوید. شعر به نوعی به دوگانگی احساسات و تاثیرات شگفت‌انگیز عشق اشاره دارد.