غزل شمارهٔ ۱۳۲۵ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
عشق خامش طرفه‌تر یا نکته‌های چنگ چنگ
آتش ساده عجبتر یا رخ من رنگ رنگ
برق آن رخ را چه نسبت با رخان زرد زرد
تنگ شکر را چه نسبت با دل بس تنگ تنگ
مه برای مشتری بر تخت دل بر تخت دل
صد هزاران جان حیران گرد تختش دنگ دنگ
کوه طور جان‌ها سودای او سودای او
اندر آن که بهر لعلش می‌جهد جان سنگ سنگ
صیقل عشق ورا بگزین که تا از آینه ت
زود بزداید به لطف خویشتن او زنگ زنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تمجید از عشق و زیبایی‌ها می‌پردازد و آن را با عناصر طبیعت و احساسات انسانی مقایسه می‌کند. او به زیبایی رخ محبوب اشاره می‌کند و آن را از زردی و رنگ‌های دیگر متمایز می‌سازد. همچنین، شاعر به اشتیاق و عشق عمیق نسبت به معشوق اشاره‌کرده و تأثیر و نیروی آن را بر دل و جان انسان‌ها مطرح می‌کند. در نهایت، او عشق را به‌عنوان صیقل‌دهنده‌ای معرفی می‌کند که زنگارهای دل را از بین می‌برد و به پاکی و زیبایی می‌رسد.