غزل شمارهٔ ۱۳۶۳ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفتعلن فع مفتعلن فع
کجکنن اغلن اودیا کلکل
یوک بلمسک دغدغ کز کل
ای سر مستان ای شه مقبل
مکرم و مشفق پردل و بیدل
اول ججکی کم یازده بلدک
کمیه ورما خصمنا ور کل
سلسله بنگر گر بکشندت
جذب الهی کردت مقبل
نبود این هم بیسر و معنی
هر متحول بیز محول
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به توصیف حال و هوای عاشقانه و جذبههای الهی میپردازد. شاعر از سرمستی و شیدایی میگوید و به دلدادگی و محبت اشاره میکند. به نظر میرسد که به اتحاد با عشق و زیباییهای الهی پرداخته شده و به مفهوم تغییر و تحول در عشق نیز اشاره شده است. در نهایت بیان میشود که همه این احساسات و تغییرات از سر و بیمعنا نمیباشند و ریشه در جذبه و محبت الهی دارند.