غزل شمارهٔ ۱۵۷۷ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر احساس خوشی و شادابی خود را ابراز می‌کند. امروز از غم‌ها رهایی یافته و در حال عیش و خوشگذرانی است. او به زیبایی و لطافت خود اشاره می‌کند و از بوسه‌ای که از یاری دریافت نکرده، صحبت می‌کند. شاعر امروز را روزی شگفت‌انگیز می‌داند و خود را مانند پادشاهی خوشبخت می‌بیند که حتی بدون شراب و موسیقی، از زندگی لذت می‌برد. او به حالت شگفتی‌اش از وضعیت فعلی‌اش اشاره کرده و می‌گوید که کجا به این احساسات دست یافته است.