غزل شمارهٔ ۱۷۷۸ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)
رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکم
لا تغفلوا عن حینکم لا تهدموا دارینکم
اخواننا اخواننا ان الزمان خاننا
لا تنسؤا هجراننا لا تهدموا دارینکم
قد فاتنا اعمارنا و استنسیت اخبارنا
و استثقلت اوزارنا لا تهدموا دارینکم
استوثقوا ادیانکم و استغنموا اخوانکم
و استعشقوا ایمانکم لا تهدموا دارینکم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن شاعر به غیبت و دوری از دوستان و عزیزان اشاره می‌کند و از شنوندگان می‌خواهد که در زمان حال هوشیار باشند و از دوستی‌ها و روابط انسانی خود مراقبت کنند. او به خاطر از دست‌رفتن زمان و تغییراتی که تجربه کرده‌اند، غمگین است و نگرانی خود را درباره هجران و رابطه‌های آسیب‌دیده ابراز می‌کند. در انتها، او اصرار می‌کند که باید ایمان و ارتباطات خود را حفظ کرده و از همدیگر حمایت کنند تا مبادا روابطشان ویران شود.