غزل شمارهٔ ۱۸۰ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای تو آب زندگانی فاسقنا
ای تو دریای معانی فاسقنا
ما سبوهای طلب آورده‌ایم
سوی تو ای خضر ثانی فاسقنا
ماهیان جان ما زنهارخواه
از تو ای دریای جانی فاسقنا
از ره هجر آمده و آورده ما
عجز خود را ارمغانی فاسقنا
داستان خسروان بشنیده‌ایم
تو فزون از داستانی فاسقنا
در گمان و وسوسه افتاده عقل
زانک تو فوق گمانی فاسقنا
نیم عاقل چه زند با عشق تو
تو جنون عاقلانی فاسقنا
کعبه عالم ز تو تبریز شد
شمس حق رکن یمانی فاسقنا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و طلب انسان به یک منبع معنوی و الهی پرداخته است. شاعر به تصویر آب زندگی و دریاهای معانی اشاره می‌کند و از مخاطب خود می‌خواهد که به او و دیگران کمک کند تا از این منبع بهره‌مند شوند. او به شایستگی و مقام والای این منبع اشاره می‌کند و آن را فراتر از داستان‌ها و تخیل می‌داند. عقل بشری در برابر عشق عمیق او ناتوان است و تنها عشق واقعی می‌تواند انسان را به درک حقیقی برساند. در نهایت شاعر به مقام والای الهی اشاره می‌کند و عشق و طلب روحانی خود را ابراز می‌نماید.