نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۹۲۹ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای عربده کرده دوش با من

می خورده و کرده جوش با من

ای جان به حق وصال دوشین

در خشم چنین مکوش با من

گر با تو ز من بدی بگفتید

با بنده بگو مپوش با من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شخصی خطاب می‌کند که شب گذشته با او به شدت جر و بحث کرده است. شاعر از او می‌خواهد که در کینه‌ورزی و خشمش با او ادامه ندهد و اگر کسی در مورد او بد صحبت کرده، لطفاً به او بگوید که این موضوع را پنهان نکند. در واقع، شاعر به دنبال آشتی و برقراری ارتباط بهتر است.