نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۰۱۶ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

جان من جان تو جانت جان من

هیچ دیدستی دو جان در یک بدن

ای تن ار بی‌او به صد جان زنده‌ای

جان طلب کن جان و لاف تن مزن

دل از این جان برکن و بر وی بنه

ز آنک از این جانی نیاید جان مکن

از قل الروح امر ربی فهم شد

شرح جان ای جان نیاید در دهن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط عمیق و معنوی میان جان‌ها اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دو جان می‌توانند در یک بدن وجود داشته باشند و زندگی اصلی در حقیقت به جانِ روحانی وابسته است. او تأکید می‌کند که اگر از این جان غافل شویم، حتی اگر صد جان هم داشته باشیم، بی‌فایده خواهد بود. در نهایت، شاعر می‌گوید که توضیح دربارهٔ جان و حقیقت آن فراتر از کلام است و نمی‌توان به راحتی آن را بیان کرد.