غزل شمارهٔ ۲۲۵۴ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فعلن فعلن فعلن فعلن(متدارک مثمن مخبون)
دل من دل من دل من بر تو
رخ تو رخ تو رخ بافر تو
صنما صنما اگر جان طلبی
بدهم بدهم به جان و سر تو
کف تو کف تو کف رحمت تو
لب تو لب تو لب شکر تو
دم تو دم تو دم جان وش تو
می تو می تو می چون زر تو
در تو در تو در بخشش تو
گل تو گل تو گل احمر تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر، به بیان عشق و محبت عمیق گویا به محبوب می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق اشاره می‌کند و از علاقه‌اش به او سخن می‌گوید. او آماده است که جان خود را برای معشوق فدای کند و زیبایی‌های او را تحسین می‌کند. به طور کلی، این اثر حالتی عاشقانه و احساسی دارد و به تمجید از معشوق می‌پردازد.