غزل شمارهٔ ۲۲۷۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و درد فراق است. شاعر از عذاب دل و آتش عشق سخن می‌گوید و به محبوبش خطاب می‌کند که اگر او را ترک کند، چگونه می‌تواند خود را اصلاح کند. او از سختی‌های قلبی‌اش و بی‌تابی ناشی از دوری صحبت می‌کند و به محبوبش می‌گوید که بدون او زندگی‌اش به سختی می‌گذرد. او به درد و رنجی که تحمل می‌کند اشاره می‌کند و در نهایت از محبوبش می‌خواهد که وقتی دلش شکست، تعداد قطرات اشکش را بشمارد. شعر نشان‌دهنده حس عمیق عشق و اندوه ناشی از فراق است.