غزل شمارهٔ ۲۳۲۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل و احساسات انسانی سخن می‌گوید و به جستجوی حقیقت و عشق اشاره می‌کند. او به دل می‌گوید که آیا از کجا می‌آید و آیا به حقیقت آگاه است یا نه. شاعر به زیبایی شاه و ماه اشاره می‌کند و می‌گوید که در این عالم، خانه و مقام یکی نیست و ارزش جان در خدمت عشق حقیقی مشخص می‌شود. او به نکته‌ای اشاره می‌کند که اگر کسی بدگو باشد، باید او را سرزنش کرد تا داستان‌های غلط را کم کند. در نهایت، شاعر به زیبایی و خوشی عشق و دیدار شمس‌الحق تبریزی اشاره می‌کند و از او به‌عنوان شخصی یاد می‌کند که می‌تواند به عرش نزدیک شود.