نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۳۲۷ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه

هر کس ز دگر جامی مستک شده کالیوه

در پرده دو صد خاتون رخساره دریدستند

بر روی زنان هر یک از جفت دگر بیوه

در کامه هر ماهی شستی است ز صیادی

آن ناله کنان آوه وین ناله کنان ای وه

جبریل همی‌رقصد در عشق جمال حق

عفریت همی‌رقصد در عشق یکی دیوه

ای مطرب مشتاقان شمس الحق تبریزی

می‌نال در این پرده زنهار همین شیوه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالت‌های مختلف عشق و شوق پرداخته و به زیبایی و تنوع تجربیات عاطفی اشاره می‌کند. شاعر از تحولاتی که در عشق رخ می‌دهد و تأثیر آن بر انسان‌ها و موجودات مختلف صحبت می‌کند. او به تشبیه‌های مختلفی از جمله میوه دادن درختان و ناله‌های مختلفی که از دل عاشقان برمی‌خیزد، می‌پردازد. همچنین به رقص جبرئیل و دیگر موجودات در عشق اشاره کرده و در نهایت از مطرب می‌خواهد تا این شوق را در زنگ و آواز خود منعکس کند. شاعر به دنبال بیان جنبه‌های گوناگون و عمیق عشق است و می‌خواهد تا این حس را در همه جا حس کرد.