غزل شمارهٔ ۲۳۲۹ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
هر موی من از عشقت بیت و غزلی گشته
هر عضو من از ذوقت خم عسلی گشته
خورشید حمل رویت دریای عسل خویت
هر ذره ز خورشیدت صاحب عملی گشته
این دل ز هوای تو دل را به هوا داده
وین جان ز لقای تو برج حملی گشته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق عمیق و فراگیر شاعر نسبت به محبوبش است. او احساس می‌کند که هر جزء از وجودش تحت تأثیر عشق به او قرار گرفته و زیبایی محبوبش مانند خورشید و عسل در او تأثیر گذاشته است. دل و جان شاعر نیز به خاطر عشق به محبوب، دگرگون و به آسمان بلند پرواز کرده‌اند.