نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۳۶ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مبارکی که بود در همه عروسی‌ها

در این عروسی ما باد ای خدا تنها

مبارکی شب قدر و ماه روزه و عید

مبارکی ملاقات آدم و حوا

مبارکی ملاقات یوسف و یعقوب

مبارکی تماشای جنه المأوی

مبارکی دگر کان به گفت درناید

نثار شادی اولاد شیخ و مهتر ما

به همدمی و خوشی همچو شیر باد و عسل

به اختلاط و وفا همچو شکر و حلوا

مبارکی تبارک ندیم و ساقی باد

بر آنک گوید آمین بر آنک کرد دعا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به جشن و شادی در عروسی اشاره شده است. شاعر درباره مبارکی‌هایی که در این مراسم وجود دارد، از جمله شب قدر، عید ماه رمضان، و ملاقات‌های تاریخی مانند آدم و حوا و یوسف و یعقوب سخن می‌گوید. او همچنین از شادی‌های فرزندان شیخ و دیگر مهمانان سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که فضای عروسی پر از خوشی، دوستی و وفاداری باشد. در نهایت، شاعر از شرکت‌کنندگان می‌خواهد که دعای خیر برای این شادی‌ها بگویند.