غزل شمارهٔ ۲۵۸۶ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی
گر نقش پذیرفتی در شش جهت عالم
بالا همه باغستی پستی همه کانستی
از خلق نهان زان شد تا جمله مرا باشد
گر هیچ پدیدستی آن همگانستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به زیبایی و وجود خودش اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر هیچ زیبایی در جهان وجود نداشت، ما نمی‌توانستیم از خلقت و شادی لذت ببریم. همچنین، او به نقش و تأثیر خود در جهان اشاره می‌کند و از این نظر می‌گوید که اگر چه ممکن است از دیگران پنهان باشد، اما در حقیقت او نمایانگر همه چیز است. به طور کلی، شعر بیانگر زیبایی، حضور و تأثیر عمیق فرد در جهان است.