غزل شمارهٔ ۲۵۸۷ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به محبوب خود خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که به کجا رفته است. او می‌پرسد که آیا محبوب در خانه پنهان شده یا به آسمان رفته است. شاعر می‌گوید که محبوب او از عهد و پیمان دل دور شده و همچون پرنده‌ای که پرواز می‌کند، رفته است. او همچنین اشاره می‌کند که محبوب از میان مردم دور شده و تنها با نور خدا رفته است. در پایان، شاعر از جدایی و ننگی که در این خانه حس می‌کند، سخن می‌گوید و خود را شمعی در این خانه توصیف می‌کند که محبوبش از آنجا رفته است.