غزل شمارهٔ ۲۷۷۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت یک جوان با ویژگی‌های خاص صحبت می‌کند. او به مسلمانان می‌گوید که آیا توجه کرده‌اند که این جوان ماه‌رو و خوشبو مانند یک فتنه است. او در جوانی خود با ناز و لطافت حرکت می‌کند و در صلح، آرامش به خرج می‌دهد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری این جوان مانند لباس قرمز و چشمان شوخ او اشاره می‌کند و از آلات موسیقی که در کنارش است، یاد می‌کند. وی همچنین از زیبایی‌های باغ حسن و گلزار جمال او سخن می‌گوید و به کنایه به یوسف و یعقوب اشاره می‌کند تا عظمت و جذابیت این جوان را نشان دهد. در نهایت، شاعر به کسانی که نشان یا نکته‌ای از این جوان بیاورند، مژدگانی می‌دهد.