نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۷۸ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

انا لا اقسم الا برجال صدقونا

انا لا اعشق الا بملاح عشقونا

فصبوا ثم صبینا فاتوا ثم اتینا

لهم الفضل علینا لم مما سبقونا

ففتحنا حدقات و غنمنا صدقات

و سرقنا سرقات فاذا هم سرقونا

فظفرنا بقلوب و علمنا بغیوب

فسقی الله و سقیا لعیون رمقونا

لحق الفضل و الا لهتکنا و هلکنا

ففررنا و نفرنا فاذا هم لحقونا

انا لولای احاذر سخط الله لقلت

رمق العین لزاما خلقونا خلقونا

فتعرض لشموس مکنت تحت نفوس

و سقونا بکؤوس رزقونا رزقونا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تأثیر و محبت جنبه‌های انسانی اشاره دارد. شاعر از صداقت و عشق مردان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این ویژگی‌ها برایش ارزشمند هستند. او به یادآوری فضائل کسانی می‌پردازد که قبل از او بوده‌اند و برکات و رحمت‌های الهی را در زندگی‌اش حس می‌کند. شاعر به تلاش و کوشش برای جلب نعمت‌ها و محبت دیگران اشاره می‌کند و در نهایت نوعی ندامت از ترس سخط الهی را بیان می‌کند. در کل، شعر به جستجوی عشق، محبت و رحمت الهی و انسانی می‌پردازد.