غزل شمارهٔ ۲۹۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به مهمان عزیزش می‌گوید که امشب را ترک نکند. او با تعابیر زیبا تصویر می‌کند که حضور مهمان چقدر ارزشمند است و شب قدر، شبی مهم و با برکت است. او از زیبایی‌های مهمان و تاثیر او بر زندگی خود سخن می‌گوید و احساساتی همچون دل‌باختگی و شوق را بیان می‌کند. به طور کلی، شاعر از مهمانش خواهش می‌کند که امشب را در کنار او بماند و نرود، زیرا نبود او موجب غم و حبس جهان می‌شود.