نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۸۶ مولانا

مولانا / غزلیات

یا من بنا قصر الکمال مشیدا

لا زال سعدا بالسعود مؤیدا

هز القلوب و ردها بصدوده

فغدا دماء العاشقین مبددا

یا ساکنین محال العشق فی قلق

تظنون ان العشق یترککم سدا

لا و الذی حاز الملاحه و البها

و لم یبق للعشاق حیلا و لا یدا

و ذلک شمس الدین مولا و سیدا

و تبریز منه کالفرادیس قد غدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف عشق و زیبایی می‌پردازد و بر ارتباط عمیق میان عاشقان تاکید دارد. شاعر به چالش‌هایی که عشق به همراه دارد اشاره می‌کند و از قدرت عشق در تغییر دل‌ها سخن می‌گوید. او همچنین به زیبایی‌های خاصی می‌پردازد که در وجود محبوبه‌اش وجود دارد. شاعر در نهایت بر اهمیت عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها تأکید می‌کند و محبوبش را به عنوان خورشیدی درخشان معرفی می‌کند که دشواری‌های عشق را تسهیل می‌کند.