نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۸۹۴ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

با چنین رفتن به منزل کی رسی

با چنین خصلت به حاصل کی رسی

بس گران جانی و بس اشتردلی

در سبک روحان یک دل کی رسی

با چنین زفتی چگونه کم زنی

با چنین وصلت به واصل کی رسی

چونک اندر سر گشادی نیستت

در گشاد سر مشکل کی رسی

همچو آبی اندر این گل مانده‌ای

پس به پاک از آب و از گل کی رسی

بگذر از خورشید وز مه چون خلیل

ور نه در خورشید کامل کی رسی

چون ضعیفی رو به فضل حق گریز

ز آنک بی‌مفضل به مفضل کی رسی

بی عنایت‌های آن دریای لطف

از چنین موجی به ساحل کی رسی

بی براق عشق و سعی جبرئیل

چون محمد در منازل کی رسی

بی پناهان را پناه خود کنی

در پناه شاه مقبل کی رسی

پیش بسم الله بسمل شو تمام

ور نه چون مردی به بسمل کی رسی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بررسی چالش‌ها و موانع رسیدن به اهداف عالی معنوی و روحانی می‌پردازد. او به چالش‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌پرسد که با چنین ویژگی‌ها و مشکلاتی چگونه می‌توان به مقصود رسید. او به ضعف انسان‌ها و نیاز به توجه و لطف الهی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که بدون عنایت خداوند و تلاش شخصی نمی‌توان به کمال و ترقی دست یافت. شاعر همچنین از نمادها و تشبیهات مختلفی برای بیان این موضوعات استفاده می‌کند و به اهمیت عشق و اراده در مسیر رسیدن به هدف اشاره دارد. در نهایت، او به ضرورت گذر از موانع و تکیه بر خداوند به عنوان پناهگاه واقعی تأکید می‌کند.