غزل شمارهٔ ۲۸۹۹ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به موضوع جدایی و سفر دوباره اشاره می‌کند و از طرفی به دلشکستگی و آثار عشقی که بر دلش گذاشته شده، می‌پردازد. او احساس می‌کند که معشوقش با رفتارش، چراغ زندگی‌اش را خاموش کرده و از زیبایی‌های جهان کم کرده است. شاعر به دشمنی و حسادت اشاره می‌کند و از معشوقش می‌خواهد که در کنار او بماند و روشنایی را حفظ کند. او همچنین به عشق و آرامش گذشته اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که خاطرات شیرین را فراموش نکند. در نهایت، شاعر به خوبی‌ها و ارزش‌های معشوق که مانند زرکوبان و مه است، اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در کنار بندگانش بماند.