غزل شمارهٔ ۳۱۶۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالات ناشی از مستی و خوشی ناشی از نوشیدن شراب می‌پردازد. شاعر از معشوقه یا محبوب خود می‌پرسد که چه چیز او را به این حالت کشانده است. او به زیبایی و دلنشینیِ می‌شکوفه‌ها و حالتی که بهار دل افسرده را ایجاد می‌کند اشاره می‌کند. همچنین از او می‌خواهد که پرده‌های ناموس را کنار بزند و به زندگی و زنده‌کردن دل‌های مرده بپردازد. شاعر به طور کلی از معشوقه‌اش می‌خواهد که او را به حال خوش بازگرداند و دل‌های آزاده را بیدار کند. در نهایت، او پیشنهاد می‌کند که بیایید تا مطرب و ساقی به جمع بپیوندند و لحظات شاد را با هم به اشتراک بگذارند.