غزل شمارهٔ ۳۱۹۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ترس و دودلی انسان‌ها نسبت به نظرات و واقعیت‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نباید تحت تأثیر دیگران قرار گرفت و نمی‌توان به راحتی نظرات مختلف را قبول کرد. او همچنین از سکوت به عنوان راهی برای حفظ حقیقت یاد می‌کند و بر این باور است که در سایه‌ی رهبری خوب، نباید از ترس و نفاق دور شد. در نهایت، شاعر به شمس تبریز اشاره می‌کند که مانند شمعی است که در شب می‌درخشد و از روزهای آینده صحبت می‌کند. به‌طور کلی، پیام شعر تشویق به صداقت و شجاعت در ابراز حقیقت است.