نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۳۲۱۴ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

یا مالک دمة الزمان

یا فاتح جنة الامعانی

لا هوتک موضح المصادر

ناسوتک سلم الامانی

من رام لقاک فی جهات

ردوه بفول لن ترانی

کم اتلفنی بلن حبیبی

لما اتلفنی بلن اتانی

کم رد علی بات وصل

کم عنه رجعت قد دعانی

کم عانق روحه و روحی

کم جالسنی بلا مکان

کم البسنی ببرد تیه

کم اطعمنی و کم سقانی

کم اسکرنی بکاس حب

بین الحرفاء و المغانی

یا قلب کفاک لا تطول

بالله علیک یا لسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به نوعی به عشق و ارتباط با معشوق اشاره دارد. شاعر در آن از خدایی به نام «مالک دمة الزمان» و «فاتح جنة الامعانی» یاد می‌کند و از عشق و محبت‌هایی که از معشوق دریافت کرده، سخن می‌گوید. او به تأثیرات عمیق عشق در زندگی‌اش اشاره می‌کند و از تجربیات روحانی و فیزیکی‌اش با معشوق یاد می‌کند. در نهایت، شاعر از قلب و زبانش خواهش می‌کند که در برابر این عشق صبر کنند و تلاش کند تا تحت تأثیر آن قرار نگیرد. در کل، شعر در تبیین احساسات عمیق عشق و تأثیرات آن بر روح و جسم انسان نگارش یافته است.