غزل شمارهٔ ۳۲۲۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد خوش آمدگویی به دوستان و محبان است که به میان آمده‌اند. شاعر با اشاره به زیبایی بهار و شادی‌هایی که این دیدار به همراه دارد، از می و شادی دعوت می‌کند. او به مهمانی و سرور اشاره کرده و برای مهمانان آرزوی خوشحالی و سیرابی می‌کند. در پایان، شاعر از احساسات و دل‌تنگی‌های خود در شب‌ها و خواب‌ها سخن می‌گوید و می‌خواهد از تاریکی دور شود.