غزل شمارهٔ ۶۱۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، صحبت از شب و دعا و لحظه‌های وفا است. شاعر به ما یادآوری می‌کند که همواره باید درنگ کنیم و به سوی روشنایی بیاوریم. او به اهمیت توبه و پاکسازی روح اشاره دارد و می‌گوید که اگر از گناهان خود دست برنداریم، وقت موعود فرا می‌رسد و حسرت به دل خواهیم ماند. همچنین به یاد لحد (قبر) و جستجوی نور الهی اشاره می‌کند و اینکه باید نوری پیدا کنیم که ما را در روزهای سخت یاری کند و نشان‌دهنده وجود خدا باشد.