نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۶۲۳ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

عاشق شده‌ای ای دل سودات مبارک باد

از جا و مکان رستی آن جات مبارک باد

از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور

تا مُلک و مَلک گویند تنهات مبارک باد

ای پیش‌روِ مردی امروز تو برخوردی

ای زاهد فردایی فردات مبارک باد

کفرت همگی دین شد تلخت همه شیرین شد

حلوا شده‌ای کلی حلوات مبارک باد

در خانقه سینه غوغاست فقیران را

ای سینه بی‌کینه غوغات مبارک باد

این دیده دل دیده اشکی بد و دریا شد

دریاش همی‌گوید دریات مبارک باد

ای عاشق پنهانی آن یار قرینت باد

ای طالب بالایی بالات مبارک باد

ای جان پسندیده جوییده و کوشیده

پرهات بروییده پرهات مبارک باد

خامش کن و پنهان کن بازار نکو کردی

کالای عجب بردی کالات مبارک باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان شادی و تبریک به عاشقان و دل‌های عاشق می‌پردازد. شاعر به بیان احساسات عمیق و خوشحالی ناشی از عشق می‌پردازد و به عشق و حالتی فراتر از دنیاهای مادی اشاره کرده است. او به عاشقان می‌گوید که از هر دو جهان عبور کنند و به تنهایی زیبا و دلنشین عشق توجه کنند. در شعر، به جمال و زیبایی عشق اشاره می‌شود و بر پیوند‌های روحانی تاکيد شده است. شاعر همچنین به جمع فقیران و احوال دل‌های پاک اشاره می‌کند و در نهایت از عشق پنهانی سخن می‌گوید و به تلاش و جستجوی عاشقانه تبریک می‌گوید.