غزل شمارهٔ ۶۷۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی ماهیت و ویژگی‌های حقیقی اشیاء و موجودات صحبت می‌کند. شاعر به تفاوت بین ظاهر و باطن اشاره دارد و می‌گوید هرچند ممکن است موجودات به ظاهر بی‌سروصدا باشند، ولی این به معنای خالی بودن آن‌ها از ویژگی‌های خاص نیست. او مثال‌هایی از سگ‌ها و شخصیت‌های مذهبی مانند اصحاب کهف و موسی می‌آورد تا بیان کند که ظاهر نمی‌تواند به درستی نمایانگر واقعیت باشد؛ برای مثال، سگ اصحاب کهف یک سگ عادی نیست و باید به درک عمیق‌تر از ماهیت افراد و موجودات توجه کرد.