غزل شمارهٔ ۶۸۸ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و longing (خواسته و دلتنگی) اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چهره محبوبش مانند رنگرز و زلفش مثل نقاشی جانش را تحت تأثیر قرار داده است. او اذعان می‌کند که حتی اگر روزها بگذرد و سال‌ها از دوری محبوب بگذرد، او همچنان جوان و عاشق باقی می‌ماند. دل شاعر با وجود اینکه دلتنگ است، اما او همچنان به یاد محبوبش است. در پایان، از محبوب می‌خواهد که به چشمان او نگاه کند و ببیند که عشقش به اندازه‌ای عمیق است که جان‌های فراوانی را در خود جای داده است.