نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۷۲۰ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از بهر چه در غم و زحیرید

وقت سفرست خر بگیرید

خیزید روان شوید یاران

تا همچو روان صفا پذیرید

پران باشید در پی صید

آخر نه کم از کمان و تیرید

اندر حرکت نهانست روزی

گر محتشمید وگر فقیرید

در اول روز تازه ز آنید

که شب سوی غیب در مسیرید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پیام این شعر به سفر و حرکت به سوی شادی و زندگی بهتر اشاره دارد. شاعر از شنوندگان می‌خواهد تا به جای غم و زحمت، انرژی و نشاط را در سفر به دست آورند و به دنبال هدف‌های خود باشند. او می‌گوید که در حرکت، فرصتی برای پیشرفت و بهره‌مندی از روزها وجود دارد و این انرژی و تلاش می‌تواند زندگی را به سمت روشنی و خوشبختی هدایت کند. بنابراین، به جای غصه خوردن، باید از فرصت‌ها استفاده کرد و به جلو حرکت کرد.