رباعی شمارهٔ ۱۰۱۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به شادی و لذت از لحظات زندگی اشاره دارند. شاعر از زیبایی زمان و خوشی‌هایی که در سایه زلف محبوبش تجربه می‌کند سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که با این احساس موافقت کند تا زمان خوشایندتر شود.